Bir gün yüce Tanrı'nın huzurunda olabileceğimi bilsem şunları mutlaka söylemek isterdim... Ya da son nefesimi verdiğim anda şu sözleri ifade etmenin bana nasip olmasını çok arzu ederim...

"O kişiye hakkımı asla helal etmiyorum..."

Yüreğimi sızlatan, beni derinden üzen bir vefasızlık ve nankörlük örneğidir...

"...inanın sizi abim olarak görüyorum, sanki kan bağı varmış gibi, eskiden beri hep yanımdaymışsınız gibi hissediyorum..."

"abilik-babalık yaptığın için..."

Peki eğer yukarıda yazıldığı gibiyse  ve 'abilik-babalık' yapmış isem sonraki vefasızlık niye!

Allah'ın huzurunda şöyle dua ediyorum... Eğer, bu kişiye karşı bir haksızlık, bir kötü davranış, bir suistimal, bir istismar vs. yapmış isem bu dünyada ve öte dünyada en büyük cezalara maruz kalayım....

Bunun ötesini ilahi adalete bırakıyorum...