“Bilmediğiniz kelimelerin altını çizin derdi öğretmenim.. Bunca yıl,
bunca yol, bunca hayat ve kitaptan sonra bütün kelimelerin altını
çiziyorum..
-öğretmenim,
artık izin istiyorum...”
Murathan Mungan’ın bu dizeleri benim de duygularıma tercüman oluyor...
Yıl 2008... Yaşım 45...
Galiba artık bir şeyleri farklı düşünmenin zamanı geldi, benim için de...
Aynen Mevlana’nın ifade ettiği üzere; bunca yıl, gözlerimin cevherlerini
kitaplarda eskittim... Artık, şöyle durup geriye baktığımda
“ne için?”,
“kimin için?”, “kiminle birlikte?” sorularıyla bu gerçek dünyaya
kendimi feda etmenin ne anlama geldiğini sorguluyorum... Asla,
yüreğimin içinde saklı tuttuğum bilgi, liyakat, etik,
erdem, adalet, yardımseverlik, sosyal sorumluluk, hümanite gibi değerlerden uzaklaşmayarak!...
Kişisel hedonizmin ve egoizmin esiri olmayarak!...
Fakat
sorgulayarak!... “ne için?”, “kimin için?”, “kiminle birlikte?", "nereye
kadar?"...
Gerçek dünyada bugüne değin yaptıklarımla bir izini hak ettiğimi
düşünüyorum...
Tüm yaşamımı ve
20 yıldan bu yana gezdiğim-gördüğüm medeniyetleri ve
kültürleri sizlerle paylaşıyorum... Yaşam felsefemi
yeniden düşünüyorum, sorguluyorum, yeniliyorum...
